Angelika's Blog

Nowy Blog

Angelika — Sat, 07 Feb 2009 23:27:41 +0000

Posted in personal

Odpoczynek

Angelika — Thu, 06 Nov 2008 14:57:25 +0000

Miotałam się z moją decyzją od samego początku. Wczoraj przeniosłam mój blog z iWeb na wordpress i zaczęłam cztać niektóre posty. Doszłam do wniosku że od samego początku nie bardzo chciałam robić mojego doktorata! Bałam się nie mieć czegoś „do roboty” więc zaczęłam męczarnie od nowa. Dzisiaj wiem że taka motywacja jest błędna i nie wytsarczy jej na 4-5 lat. Po prawie 2 miesiącach nadałam tej mączarni koniec i wróciłam do domu. Mój wydział na UofT okazał się o tyle miły że zaproponował mi rozpoczęcie od nowa we wrześniu 2009! Ja jednak wiem że 365 dni to za mało aby odzyskać moją motywację i zapęd. Więc poczekam i zobaczę co to będzie. W miedzyczasie szukam pracy, dekoruję dom, robię zdjęcia i zastanawiam się nad tym kim będę kiedy dorosne

Posted in personal Tagged: szkoła

Tydzień 4/13.5

Angelika — Sat, 04 Oct 2008 16:49:34 +0000

Z ta moja odliczanka czuje sie tutaj jak w wiezieniu! Hehehe. Dawno nic nie pisalam bo i w sumie nic ciekawego nie mialam do pisania, no chyba ze wliczy sie fakt nowego MBP ( o ktorym juz pisalam ) i nowej komorki. Ja strasznie uwielbiam gadgety i R o tym wie, bo nie ukrywam tego faktu. Wiedzial tez ze mialam w planach zakup nowego iphone’a jak mi sie obecna umowa z moim operatorem skonczy, czyli we wrzesniu 2009. Wiec mialam jeszcze rok. A tym czasem on zaproponowal ze przejmie moja umowe (nieoficjalnie) i podpisze nowa dla mnie po to tylko abym mogla obslinic nowy iphone!! Tak tez zrobilismy po dlugich namowach. Czemu po dlugich namowach? A bo nie chcialo mi sie wierzyc ze istnieje taki ktos dla kogo najwazniejsza jest ta druga osoba i jej szczescie…. Czy jestem materialistka? Nie, nie jestem, ale dodac musze ze to cholernie przyjemne uczucie kiedy ktos o mnie mysli w taki wlasnie sposob. Nigdy tego nie doswiadczylam i myslalam ze takie bzdety zdarzaja sie tylko w bajkach o ksiezniczkach…. Ktos moglby zapytac “A jak ty sie mu odwdzieczysz?”…. Otoz wiem ze on nie lubi zbytnio swojego obecnego ipod’a bo jest za maly i strasznie ciezko uzywa sie tego owego pokretla, wiec zamowilam mu ipod touch z osobista dedykacja, bo wiem ze on sie nad nim sam slinil Shhhhh

Poza tym czas mi mija jakos wolno pomiedzy zajeciami, biblioteka, 3 przedmiotami ktore ucze i co wieczornymi rozmowami z R. Mam stos ksiazek do czytania, ale jakos nadal nie jestem to tego wszystkiego przekonana. Co czwartek (po ostatnim przedmiocie) przychodze do domu jakos taka zrezygnowana. Ten ostatni przedmiot jest przedmiotem obowiazkowym i raczej zbednym, bo siedzimy przez 2 godziny i babka (nieprzygotowana do czegokolwiek) opowiada nam jak zlozyc podanie na stypendium, albo jaka jest procedura na prace koncowa. Wszystkie te “informacje” sa dostepne online na stronie internetowej uczelni, wiec jak dla mnie mielenie tego przez 2 godziny tygodniowo jest zbedne. Wiec po takiej zbednej gadaninie, nie chce mi sie juz nic, bo ona nie tylko mowi o tym jak wziasc sie do pisania pracy koncowej, ale rowniez o tym jak bedzie wygladalo nasze zycie po 3-5 latach na uczelni i to jakos mi sie nie podoba. Obraz jaki ona nam przedstawia to obraz studenta wiecznie piszacego eseje i artukuly! Wiem, wiem takie zycie profesora, ale w chwili obecnej mi sie marza wakacje LOL Nawet jest to wsyzstko jakos tak pojdzie dobrze i skonczy sie tytulem Doctor of Philosophy to ja i tak chyba bede chciala sobie zafundowac niezle wakacje zanim pojde do pracy, bo jak pomysle o pisaniu czy czytaniu z przymusu to niedobrze mi sie robi. Ja od 7 roku zycia jestem w szkole a obecnie mam 31 lat!! Mialam 2 lata przerwy w 2000-2002, czyli 22 lat w szkole a i tak nie czuje wagi tego czasu spedzonego w szkole!! Gdzie to swiat widzial?

OK, koniec wypocin na dzisiaj, bo ide kozaki sobie kupic. Przywiozlam tu ze soba pare sandalow i adidasy, chyba mialam ochote smignac do domu po tygodniu hehehe. A tutaj robi sie coraz zimniej i wiekszosc ludzi juz chodzi w kozakach!!

PS. powyzsze zdjecie zrobione bylo telefonem nowym

Posted in personal

Odliczanka

Angelika — Wed, 17 Sep 2008 16:48:53 +0000

Zaczelam odliczac dni do przyjazdu R. Zostalo 22 dni! Nie wiem dlaczego ale dluza mi sie dni, pewnie dlatego ze go oczekuje 9 pazdziernika tutaj hehe. Ale nawet dzien pojedynczy wyrwany z kontekstu wizyty wydaje mi sie strasznie dlugi. Nie potrafie usiedziec bez rozmowy telefonicznej chociaz jednej w ciagu dnia! A co noc “spotykamy sie” na skypie!! Jakos tak nie moge sie skoncentrowac. Po rozmowie owszem, wracam latwo do pracy. Nie wiem jakos taka glupia jestem. Wczoraj mielismy raczej powazna rozmowe na temat wiezi. Tak, tylko powiem po lebkach nie nazywajac niczego po imieniu bo mama zaraz zawalu serca jeszcze dostanie i co ja wtedy biedna zrobie. Pewnie juz go dostaje hehe

Zajecia przechodza bezproblemowo, chociaz przed kazdym przedmiotem dostaje troche gesiej skorki bo oczekuje tego co mialam w Polsce na studiach, nie wiem czemu. Na Seminarium Literatury profesorka kazala nam wybrac tytul prezentacji, dala nam do wyboru 15 tytulow i poleciala po klasie. Ja wybralam Holocaust w ksiazce Theodora Adorno pp: Minima moralia. Réflexions sur la vie mutilée (Minima moralia. Refleksje z poharatanego życia lub Minima moralia – refleksje ze strzaskanego życia.) Ten tytul byl najbardziej zblizony do tego co ja wogole chce robic, wiec przynajmniej bedzie na czasie.

Na jutro za to mamy miec wydrukowane formularze na stypendium! Tak, chociaz juz dostajemy stypendia i funding packages to i tak nasz wydzial chce abysmy zlozyli papiery na stypednia pochodzace z zewnatrz, bo jesli sie je dostanie do U of T odbierze to co daje. Chore! No i dodatkowa praca, bo skladanie papiery na takie duperele jest raczej upierdliwe a motywacji jest zero, bo i tak otrzymuje sie pieniadze od uniwersytetu. No coz.

Poza tym pogoda piekna!!

Tydzień 2

Angelika — Sun, 14 Sep 2008 16:46:01 +0000

Nadal nie lubie Toronto i to sie nigdy nie zmieni. Zaczynam za to odliczac dni. Jak na razie odliczanka jest do przyjazdu Lubego – 25 dni. Nastepna odliczanka bedzie do swiat, kolejna do Lutego w ktorym mam tzw. “tydzien na czytanie” podczas ktorego bede w odwiedzinach w St.John’s. No i ostatnia odliczanka bedzie na Kwiecien, bo Randy przyjedzie mnie odebrac i pojedziemy na Field Trip, czyli samochodem przejedziemy Ontario i New Brunswick do domu Juz nie moge sie doczekac a dopiero co tutaj przyjechalam! Moja kolezanka Anna tak to skwitowala : “Angelika, pewnie ze mozesz to zrobic, bo 8 miesiecy sie szybko zleci! Pomysl, to potrwa ci krocej niz ciaza!” Myslalam ze sie porycze ze smiechu. W sumie ma racje. Do tego nalezy dolozyc fakt ze caly grudzien prawie bede w domu na swieta, wiec z 8 miesiecy zrobilo sie 7 miesiecy. W pazdzierniku Randy do mnie przyjedzie na okolo 5 dni, potem ja na tydzien do domu jade w lutym i z 7 miesiecy robi sie 6,5

Co dzien ze soba rozmawiamy (video conference) wiec nie jest zle. Nie wiedzialam jak to wszystko sie odbedzie. Kiedys bylam juz w zwiazku na odleglosc i niebardzo mi sie to podobalo. Teraz jest nieco inaczej. Lepiej. Ale ja i tak chce do domu.

Wiec mialam tydzien zajec. Mam w tym semestrze 4 przedmioty, z tego 2 sa obowiazkowe, wiec nie mialam wyboru wielkiego. Pierwszego dnia jak tutaj wyladowalam moja najwieksza obawa bylo to ze sobie intelektualnie nieporadze. Jednak pierwszy tydzien rozwial te obawy, bo zobaczylam i poznalam mozliwosci innych i nie sadze ze przewyzszaja moje. na kazdym przedmiocie jestesmy pomieszani ze studentami z 2 poziomu i to sprawia ze poziom jest znacznie nizszy niz w klasie doktoranckiej. Z drugiej jednak strony mysle ze nacisk bedzie na doktorantow. Zaczelam tez czytac, bo od samego poczatku zawalili nas ksiazkami i artykulami.

To zdjecie to widok z mojego okna. To cos po lewej stronie to najwieksza u nas uniwersytecka biblioteka Robarts. Tutaj w calej okazalosci zrobione z mojego okna:

Nowy komp

Angelika — Wed, 10 Sep 2008 16:45:13 +0000

Moje kochanie kupilo mi nowy komputer. Juz kiedys dawno napominal ze musze dostac nowy komputer bo moj obecny jest na wyjezdzie, czyli psuje sie. Nie wiem czy sie tak psul czy nie, ale stary jest. No i caly czas R mi mowil ze nalezy mi sie gwiazdkowy prezent i mowil o aparacie i o laptopie. A ja nic, ani ze tak ani ze nie, bo do tej pory bylam przyzwyczajona do pustych obietnic jesli chodzi o poprzednie zwiazki w ktorych bylam. Nie mialam podstawy zeby w co innego wierzyc. Jestem w Toronto od tygodnia i dzisiaj przyszla do mnie paczka z nowym laptopem! Oczywiscie wiedzialam co w paczce jest, bo zanim Luby poszedl i zakupil tego nowego laptopa (w sumie taki sam jaki mialam do tej pory) to sie ze mna skonsultowal. Powiedzial mi prosto w twarz ze potrzebuje nowego laptopa i tyle! Ja sie go pytam dlaczego a on znowu swoje ze moj stary umiera i ze on chce byc w stanie sie ze mna komunikowac a jak moj laptop umrze to bedzie tragedia. Na poczatku sceptycznie sie do tego nastawilam bo nie wiedzialam na ile on jest powazny z ta gadka. Wiec on sie mnie pyta jaka chcialabym konfiguracje na nowym laptopie, wiec ja mu mowie ze nie ma sie wyglupiac a on na to ze calkiem na serio. No i moral z tego taki ze siedze teraz i pisze z nowiutkiego Mac’a za ktorego niemalo sobie Luby zaplacil! Czysta radocha!!

No i w tej przesylce dostalam rowniez poduszke, nowe okulary i zimowe rzeczy. Jeszcze wieksza radocha!

Buziaki!

Pierwsza noc w Akademiku

Angelika — Sun, 07 Sep 2008 16:37:14 +0000

Podczas pierwszej nocy w akademiku polamalam sie niesamowicie! Dlaczego? Otoz z racji nieposiadania poduszki! Zreszta nie mialam nic, nie mialam poscieli ani pierzyny, no i poduszki tez bylo brak. Posciel i koc do przykrycia sie dostalam od kolezanki, ale zapomialam o poduszce. Wiec dzisiejszy ranek byl troche nieprzyjemny. Mialam nadzieje wyjsc dzisiaj i kilka niezbednych rzeczy zakupic a tutaj pada a ja ani parasolki nie mam, ani kurtki na deszcz. Diabli by to wzieli! Wiec siedze i czekam az przestanie padac. W sumie bez bezprzewodowego w moim pokoju raczej nie mam co robic, wiec siedze w korytarzu i czekam sobie na Lubego.

Maja tutaj klime na maksa wlaczona chociaz juz dzisiaj tak goraco nie jest. Wylaczylam ja w pokoju, ale w korytarzach nadal podmuch zimnego powietrza przyprawia mi giesia skorke. Juz chce zeby byl w koncu ten poniedzialek co bede mogla sie czyms konkretnym zajac. Ide z rana do tutejszego uniwersyteckiego lekarza, potem ksiazki musze jakies zakupic i o 14 (chyba) mam jeden przedmiot, w ktorym mowa bedzie o tzw. nowoczesnej literaturze.

Ciao

Toronto cd.

Angelika — Sat, 06 Sep 2008 16:36:21 +0000

Toronto nadal smierdzi. Nadal nic w nim ciekawego nie widze, poza faktem ze moge tutaj swoj doktorat otrzymac.

Dzisiejszy dzien byl raczej owocny. Wyprowadzilam sie od Anny i wprowadzilam sie na stale do akademika. No i czulam sie tak jakby mi mieszkanie sie spalilo, bo musialam wszystko isc na nowo kupowac. Nic nie mialam w akademiku, widelca, talerza czy tez szklanki. Jedzenia tez nie mialam, wiec wybralam sie i kupilam najpierw jedzenie a potem garnki, talerze, sztucce i takie tam pierdoly. Z czego jestem najbardziej zadowolona to fakt ze kupilam dwie rzeczy ktore nie byly na liscie. Kupilam sobie taki shopping cart na zakupy. Jest to torba ktora zaklada sie na metalowy wozek z 2 kolkami. Bardzo swietna sprawa. Widzialam je juz w St.John’s tez, ale pierwszy raz udalo mi sie takie cudo dorwac. No i suszarka do ubran na ktora moge powiesic rzeczy ktore piore recznie.

Chodzenie po sklepach jest tutaj troche przygnebiajace. Sklepy sa strasznie zaniedbane i malutkie. Supermarket typu Sobey’s i Dominion to jest tutaj taki maly ze ledwo mozna sie z jednego na drugie miejsce przeslizgnac. Zadziwiajace ze w takim wielkim miescie wszystko takie male. W St.John’s sklepy z zywnoscia za wielgasne i nie ma problemu sie po nich przemieszczac.

Nie lubie tego miasta, bo sprawia wrazenie bardzo biednego i ubogiego wrecz.

Jutro niedziela. Nie mam zielonego pojecia co bede przez caly dzien robic. W poniedzialek za to mam wizyte u lekarza i jeden seminar na ktory ide. Zobaczymy co to bedzie.

Toronto

Angelika — Fri, 05 Sep 2008 16:35:25 +0000

Przyjechalam do Toronto w srode. Odebrala mnie z lotniska moje kolezanka i przyszlam do jej mieszkania. Od pierwszego momentu bylam Torontem bardzo zawiedziona, bo jest wielkim smierdzacym miastem. To ze jest to wielkie miasto wiedzialam oczywiscie przed przyjazdem tutaj, ale brzydota dopiero stala sie widoczna po postawieniu stopy na tej ziemii. Anna, moja kolezanka od samego poczatku zaczela mi opowiadac o tym jak brzydkie i cuchnace jest Toronto. Wsiadlysmy w autobus aby dojechac do subway i subway zawiozlo nas do downtown gdzie znajduje sie kapmus. Ludzi tu od zawalenia i sa to ludzie malo sympatyczni. Ja jak do tej pory spotkalam na swojej drodze nowofunlandczykow ktorzy sa bardzo otwarci i nastawieni bardzo przyjacielsko. Potem poznalam quebecois ktorzy okazali sie bardzo zimni. W Toronto mozna uslyszec przerozne jezyki, jednak nie uslyszy sie od nikogo przelotnego “Hello, how are you?” tak jak w Nowej Funlandii.

Po pierwszej nocy przespanej u kolezanki musialam isc na spotkania i zorganizowac sie na uczelni (karta studencka, bezprzewodowy internet, akademik itp. itd.) O okolo 15:30 poszlam do mieszkania kolezanki z okropnym bolem glowy spowodowanym brakiem kawy i jedzenia. Popadlam w depresje i chcialam kupic powrotny bilet do domu. Kolezanka na mnie nakrzyczala i kazala zostac. Wiec zostalam.

W przyszlym tygodniu zaczynaja sie zajecia. Ludzie z pierwszego roku, a jest ich 8 wliczajac siebie, wydaja sie strasznie przyjacielscy i chca organizowac spotkanie w barze. Ja nie mam na to najmniejszej ochoty, bo jestem tutaj po to aby zdobyc dyplom a nie po to aby tracic czas na ludzi ktorych i tak nie bede widziala po 8 miesiacach. Mam 4 przedmioty w tym semestrze, pojde na 6 i zobacze ktore sa do kitu i odrzuce 2. Ksiazki mozna chyba kupic w ksiegarni, ale z tego co widze to nie wszystkie.

Wyslali czek z pieniedzmi z moim stypedium do Nowej Funlandii. Myslalam ze kopne kogos w dupe. Jak mozna byc tak glupim? Przeciez wiadomo ze 4 wrzesnia bede juz w Toronto! Zreszta moj adres zostal po 31 sierpnia wyrzucony z systemu bo napisalam im ze bedzie wazny tylko do 31 sierpnia. Dobrze ze Randy jest na miejscu to mi go przesle.

Z drugiej strony dobre wiesci do rzad federalny kanady zdecydowal mi zaplacic dwa razy za ta sama prace ktora dla niego wykonalam. Heheheheh No coz glupi biednieje a madry sie bogaci.

Dzisiaj juz jestem 3 dzien tutaj i nadal jestem u kolezanki, bo mimo tego ze bezprzewodowy mam na kampusie to w pokojach w akademiku on nie dziala, a ja nie wytrzymalabym jednego dnia jesli niebylabym polaczona ze swiatem (czytaj: z Lubym ).

W poniedzialek ide do lekarza zeby zobaczyc czy cos sie dzieje z moja infekcja ktora wlasnie wyleczylam, czy jest juz dobrze. Jesli sie nawroci to chyba wykorkuje bo trzeba bedzie USG i rozne inne duperele robic na ktore nie mam najmniejszej ochoty.

I to chyba na tyle relacji z pobytu w Toronto.

W drodze

Angelika — Wed, 27 Aug 2008 16:34:44 +0000

W poniedzialek Dylan w koncu zobaczyl nowy dom. Podoba mu sie najbardziej schowek pod schodami do którego często zagląda. Na początku chcieliśmy aby wybrał własny pokój, ale szybko doszliśmy do wniosku że pewnie wybrałby naszą sypialnię. Więc zanim zjawił się u nas ja dostałam jeden pokój i ostatni został pokojem Dylana. Jak na razie rozgardiasz, ale w nadchodzący weekend mamy nadzieję mieć już wszystko na miejscu. Więc zdjęcia pewnie będą dopiero w poniedziałek. W między czasie moja infekcja się nawróciła i idę jutro do lekarza, jednak nie wiem jaki jest tego sens, bo w środę jadę do Toronto.